سازمان جهانی جهانگردی سازمان جهانی جهانگردی یک نهاد توسعه ای متعلق به سازمان ملل است که تحت ریاست دبیر کل اداره می شود. از آنجا که سازمان جهانی جهانگردی (W.T.O) مهمترین تشکیلات و سازمان بین المللی در زمینه فعالیت های گردشگری می باشد، لذا در زیر اشاراتی گذرا به آن سازمان خواهد شد. سازمان جهانی جهانگردی در سال 1970 تاسیس وبزرگترین تشکیلات جهانی جهانگردی محسوب می گردد. قبل از تاسیس این سازمان ، معتبرترین سازمان بین المللی و تخصصی جهانگردی ( اتحادیه بین المللی سازمانهای رسمی مسافرتی ) (IUOTO) یعنی (Inteational Union Official Tourism Organization) بود که در سال 1925 تاسیس شده بود و بعدها جای خود را به سازمان جهانگردی سپرد. مقر دائمی این سازمان در مادرید اسپانیا قرار دارد و هدف از تاسیس آن ترویج و توسعه جهانگردی است. ماموریت این سازمان عبارت است از ((توسعه و گسترش جهانگردی وسیله ای مهم برای تقویت صلح بین المللی و تفاهم، توسعه ی اقتصادی و تجارت بین الملل)). سازمان جهانی جهانگردی برای دستیابی به این هدف به فعالیتهای زیادی می پردازد و این فعالیت ها به گونه ای تنظیم شده است که در موارد زیر به کشورهای در حال توسعه کمک های لازم بشود. 1) توجه به منابع کنونی و بالقوه ی آینده ی جهانگردی، راهنمایی در ایجاد شرکت های بزرگ برای توسعه ی صنعت جهانگردی در سطح کشور، تدوین سیاستها، برن

اصول و قوانین اخلاقی جهانی برای گردشگری - دوره های عمومی تاريخ : شنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۹۴اصول و قوانین اخلاقی جهانی برای گردشگری.ماده 1 )احترام به عقاید مذهبی و آداب زندگی جامعه میزبان، شناخت و احترام به شیوه ی زندگی و انتظارات گردشگران، حفاظت از گردشگران ، خودداری از بروز رفتارهای زیان آور از سوی جمعیت محلی، ضرورت آشنایی گردشگران با وضعیت بهدااشت و ایمنی کشور میزبان جهت به حداقل رساندن خطرات. ماده 2 )برنامه ریزی و اجرای گردشگری به عنوان وسیله ای برای شکوفایی انفرادی و اجتماعی و یادگیری تفاوتهای بین مردم و فرهنگها و گوناگونی آنها، احترام به تساوی حقوق زن و مرد و گروه های آسیب پذیر، اعمال جرایم مربوط به موارد استثمار بشر به شکل دقیق جهت دستیابی به اهداف گردشگری، تشویق و .... گردشگری برای مقاصد مذهبی، سنتی، درمانی، آموزشی و غیره، معرفی دوره های تحصیلی در رابطه با مزایای اقتصادی و اجتماعی آنها.ماده3) حفاظت از محیط طبیعی توسط همه گروه های ذینفع در گردشگری برای دستیابی پایدار به توسعه اقتصادی، تشویق انواعی از توسعه گردشگری که موجب صرفه جویی منابع کمیاب می گردند، توسط تمامی مراجع ، کاهش فشار فعالیت های گردشگری بر محیط در زمانهای اوج حضور گردشگر، حفاظت از حیات وحش و گونه های زیستی و وضع محدودیتها در خصوص اکوسیستم های حساس کوهستانی ، بیابانی ، ساحلی و ... ، به رسمیا شناختن اکوتوریسم

کلیات شناخت صنعت جهانگردی از واژه توریسم در طول چند دهه اخیر تعاریف مختلفی شده است که هرکدام بار معانی خاصی را با خود داشته تا اینکه در سال 1991 سازمان جهانی جهانگردی وابسته به سازمان ملل متحد در نشست خود در اتاوای کانادا برای پرهیز از تشتت تعاریف،به تعریف معیار بشرح زیر دست پیدا کرد:توریسم به مجموعه فعالیت های افرادی که بهنگام مسافرت به مکان های خارج از محیط زندگی معمولی خود انجام می دهند گفته می شودطول مسافرت نباید کمتر از 24 ساعت و نه بیشتر از 12 ماه متوالی بوده و هدف از آن تفریح،تجارت و دیگر اهداف او باشد.در این مسافرت جهانگرد نمی تواند درآمد ناشی از اشتغال داشته باشد.فعالیت در زمینه توریسم راتوریست انجام می دهد. در فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای کلمه توریسم دوواژه فارسی گنجانده شده است:1-جهانگردی: یعنی فعالیت های یاد شده که در خارج از مرزهای رسمی کشور توسط توریست انجام می شود مثلا ایرانیانی که به خارج از ایران به مسافرت می روند و یا خارجیانی که فعالیت های مزبور را در داخل ایران انجام می دهند.فاعلان این نوع فعالیت ها را جهانگرد می نامیم.2-گردشگر:یعنی کسانی که فعالیت های یاد شده را در داخل کشور خود (مثلا در ایران)انجام می دهند.فاعلان این نوع فعالیت ها را گردشگر می نامیم. اما واژه توریسم چه به مفهوم جهانگردی باشد یا گردشگری،با صنعت توریسم(tourism industry) متفاوت است.صنعت توریسم

گردشگری مجموعه فعالیتی هست که در جریان مسافرت یک گردشگر اتفاق می افتد. این فرایند شامل هر فعالیتی از قبیل برنامه ریزی سفر، مسافرت به مقصد، اقامت، بازگشت و حتی یادآوری خاطرات آن نیز می شود. همچنین فعالیت هایی را که گردشگر به عنوان بخشی از سفر انجام می دهد نظیر خرید کالاهای مختلف و تعامل میان میزبان و مهمان را نیز در بر می گیرد. به طور کلی می توان هرگونه فعالیت و فعل و انفعالی را که در جریان سفر یک سیاحتگر اتفاق می افتد را گردشگری تلقی کرد. این تعریف چهارمرحله ازفعالیت مصرف کننده رادربرمی گیرد: •اقدامات اولیه نظیر کسب اطلاعات، پرس وجو از اقوام و دوستان، نگه داری جا یا برنامه ریزی برای یک بازدید روزانه وآماده شدن برای سفر. •مسافرت به مقصد و بالعکس که احتمالا شامل توقف شبانه در مسیر نیز می شود. •فعالیت هایی که در مقصد انجام میشود و ممکن است به صورت یکنواخت و معین یا بسیار متنوع باشد. •فعالیت های بعد از سفر نظیر چاپ عکس و گفت و گو و بحث درباره تجارب سفر.( میل و موریسون ، 1992 ) برخی از صاحب نظران، گردشگری را در قالب یک شبکه مبدا – مقصد مورد بررسی قرار داده اند.برای مثال تعریفی از پیرس در رابطه با گردشگری را در زیرآورده ایم: • گردشگری فعالیتی چند جانبه بوده و از آنجاکه در مراحل مختلف آن از مبدا تا مقصد، خدمات گوناگونی درخواست و عرضه می شود از لحاظ جغرافیایی نیز پیچیده است. ع

بررسي شيوه هاي زندگي و چگونگي چهره يابي تاريخي مردمي كه هزارها سال است در عرصه معيني از زمين به سر مي برند و يكي از با نام و نشان ترين و پايدارترين فرهنگ هاي جهاني را به خود اختصاص داده اند كار ساده اي نيست، به ويژه كه اگر چنين مردمي در درازاي عمر پرزحمت خود مخاطره هاي بسياري را از سر گذرانيده باشند و محيط موصوف و مسكن مالوف آنان نيز در عمر هيچ نسلي از دستبرد هجوم هاي مكرر خارجيان و اغتشاش هاي كوچك و بزرگ داخلي بركنار نمانده باشد. علیرغم اينكه برخي از محققان ايرانيان را جوانترين ملتهاي كهن نام داده اند، ترديدي نيست كه سوابقي طولاني از زندگي انسان هاي پر تلاش و صبور، در خطه ي ايران ثبت شده و از هزارها سال پيش به اين سوي، گونه هاي مشخصي از حيات جمعي و مظاهر مدني در برخي از صفحات كشور بر جاي مانده است. زندگي اقوام با نام و نشان كشور نيز دلالت از آن مي كند كه از حدود ده هزار سال پيش ايران و با صفحات متفرقي از چهارگوشه ي آن در تصرف مردمي بوده است كه ميل به توطن طولاني در كشور داشته اند و در عرصه ي كشاكشها و رويارويي هاي مستمر با عناصر متخالف به خلق آثار و ارائه ابزارهايي پرداخته اند كه متضمن بقايشان باشد، و توفيقاتي متين و شايسته نصيبشان گرداند. بدين قرار، هر قدر هم كه بداهتا نام ايران مشتق از نام و خصوصيات ممتاز عناصر انساني فعالي باشد كه در زمان هايي بين سه تا چهار هزار سال پيش بدين م

موزه (به فرانسوی: musée)، موزیم (به انگلیسی: museum) یا آثارخانه به مکان خاصی که در آن مجموعهای از آثار باستانی و صنعتی و اشیاء با ارزش را به معرض نمایش میگذارند، گفته میشود. ۱۸ می مصادف با ۲۸ اردیبهشت روز جهانی موزه است. شورای بینالمللی موزه که زیر نظر یونسکو فعالیت میکند در بند سه و چهار اساسنامه خود موزه را اینگونه تعریف کردهاست: «موزه مؤسسهایست دائمی و بدون هدف مادی که درهای آن به روی همگان باز است و در خدمت جامعه و پیشرفت آن فعالیت میکند. هدف موزهها، تحقیق در آثار و شواهد بهجایمانده انسان و محیط زیست او، گردآوری آثار، حفظ و بهرهوری معنوی و ایجاد ارتباط بین این آثار، به ویژه به نمایش گذاردن آنها به منظور بررسی و بهره معنوی است. موزه واژه موزه نشات گرفته از لغت موزین «musein» به معنای جايگاه زندگی موز ها«muses» الهه های هنر و صنایعدر اساطیر یونان مي باشد . در زبان انگلیسی به آن میوزیم«museum» و در فرانسه موزه «musee» گفته مي شود.راهيابي اين واژه به زبان فارسی را مي توان از دهه 1290ه.ق همزمان با سفر هاي ناصرالدين شاه به اروپا ، دانست . تعريف موزه بر اساس تعریف ایکوم (شوراي بين المللي موزه ها): موزه موسسه ای است دایمی وبدون هدف مادی که درهای آن به روی عموم گشوده است و در خدمت جامعه و پیشرفت آن فعاليت دارد. هدف موزه ها - تحقیق در آثار و شواهد بر جاي مانده از انسان و